2012-06-28

දුකට සැපට පද්මකාන්ත


සාන්ත      රස්සාව විදිහට කෙරැවේ ගෑණූ කට්ටිය අරාබි අරින එක. දන්න කියන ඒජන්සි වලට ගෑණූකට්ටිය සෙට් කරලා මිනිහා හොද ගාණක් කපා ගත්තා.දරැ පවුල නඩත්තූ කරගන ලස්සනට හිටිය.

මිනිහාට දවසක් මගූල් ගෙදරකදි හම්බ උනා සල්ලිකාර නෝනා කෙනෙක්, මැදි වයසත් කිට්ටු කරපු ස්තීරියාවක් උනාට ලස්සන කඩා හැලෙනවා.

 මීස්ටර් අපිට ජොයින් වෙන්ඩකො , ඔය මීඩ්ල්ඊස්ට් ඇරලා ගොඩ යන්ඩ පුළුවන්ද , අපි අරිනවා යුරෝප්, ඔයා අපිට එක වැඩක් සෙට් කරොත් ලැබෙන ගාණ ඔයාට මීඩ්ල්ඊස්ට් වලට දහයක් යැව්වත් හොයන්ඩ බෑ.

සාන්ත ගෙදර එන ගමන්ම බැස්සා වැඩේට.මග දිගට හම්බෙන උන්ට කියුවා විස්තරය 

ලස්ස 10ට, 15ට, සෙට් කරා කොල්ලෝ කට්ටියක්
ඒ  සෙට් හොයලා දුන්නට සාන්තට ලැබුනා ලස්සයක් විතර,
ඒ සල්ලි ලැබුනට පස්සේ සාන්ත තවත් උනන්දුවෙන් කට්ටිය හෙව්වා

දැන් සාන්තට වෙන වැඩක් නැ, උදේ  ඉදන් රෑ වෙනකන් කට්ටිය හොයනවා.ඔය විදිහට සාන්ත මීනිස්සු 100කටත් වඩා එකතුකලා

ටීක දවසක් යන කොට අර ගෑණී අන්තරස්දාන උනා.
දීපු සල්ලිත් නැ, ඇරපු රටකූත් නැ

දැන් කට්ටිය සාන්තගෙන් සල්ලී ඉල්ලනවා.
කොහෙන් දෙන්ඩද සල්ලි, 

මිනිස්සු ගියා පොලිසී, 

ගෙන්නුවා සාන්තවත් පොලිසියට

පොලිසිය සාන්තයා දැම්මා බලු කූඩුවට

පහුවදා උසාවී දැම්මා

උසාවියෙන් රිමාන්ඩ්කරා,

අමරාගේ උදව්වට කව්රැවත් නෑ, හිතවත් මිනිස්සු ගොඩ දෙනෙක්  සාන්තට රට යන්ඩ සල්ලි දුන්න උන් අතර හිටපු නිසා කව්රැවත් පැත්ත හැරිලවත් බැලුවේ නැ. පුංචී චමිලවත් කරගහගන අමරා උසාවීයටත් ආවා.
අමරා සහ චමීල පුතා බලාගන ඉන්දැද්දි ගාඩ්ලා නිල් පාට බස් එකකට සාන්තව දාගන අරගන ගියා.

බස් එක ටික දුරක් එනකොට ගාඩ්මහත්තයෙක් සාන්තත් එක්ක කතාවට වැටුනා.

‍‍,, මොකද කොල්ලෝ උඹට උනේ ,, 

කියලා සාන්තයත් එක්ක පටන් ගත්ත ඒ කතාව  ගාඩ් මහත්තයා ඉවරකලේ මෙන්න මේ විදිහට 

මගේ නම පද්මකාන්ත, ඇතූලෙදි මහත්තයෙක් හරි රිමාන්ඩ් කාරයෙක් හරි උඹට කේස්එකක් දැම්මොත් මගේ නම කියපන්. මම ගේට් එකටයි , නයිට් ඩියුටි ඉන්න උන්ටයි කියන්නං.
ගෙදර ඉන්නවා වගේ උඹට  ඇතූලේ ඉන්ඩ පුළුවන් සල්ලි ටිකක් වියදම් කරන එක විතරයි කරන්ඩ තියෙන්නේ, මම හෙට උදේට වාට්ටුවට එන්නම් උඹව හම්බ වෙන්න.

හීරගෙවල් ගැන අහලාතියන කතන්දර මතක්වෙලා හොදටම භයවෙලා බෙල්ලේ වැළදාගන්ඩ හිත හදාගන හිටපු සාන්තයට යාන්තං හිනාවක් ගියා.

පහුවදා උදේ ආවා පද්මකාන්ත 

මොකක්ද බං උඹෙ නම කියුවේ

සාන්ත ........සර්

සාන්ත මම කට්ටියට කියලා තියෙන්නේ උඹට හැමදාම නාන්ඩ වතූර දෙන්ඩ කියලා, නැත්තං උඹට එක වතූර බව්සරයකින්   ( ලීටර් 2ක් විතර වතූර අල්ලන පුංචී බාල්දියක්)     පුකත් හෝදලා මුහුණත් හෝදන්ඩ තමා වෙන්නේ,  

එළියෙන් මොනවද ගෙනත් ඕන උඹට

සල්ලි ටිකක් ගෙදරින් ගෙන්නගෙන තියා ගනින්, උඹට ඕන කරන දේවල් කියලා ලීයුමක් ලියලා මට දියන්, මම ගෙදරට ගිහිල්ලා දෙන්නම්

සාන්ත ලියුවා අමරාට ලියමනක්

මගේ ආදර අමරා

මට සමාවෙන්න මේ වෙච්ච දේවල් වලට, මට පුතාවයි ඔයාවයි බලන් නැතූව ඉන්න බැ, පුතාවත් එක්කගෙන මාව බලන්න එන්න.

 මේ ලියුම අරගෙන එන පද්මකාන්ත මහත්තයා මට ගොඩක් උදව් කරනවා. මේ මහත්තයාට රැපියල් දහදාහක් දෙන්න. 

පද්මකාන්ත මහත්තයාට ඔයා එන දවස කියන්න, පෝළිමේ ඉන්නේ නැතූව මාව බලන්න පුළුවන් එතකොට.

මට ඇදුම් දෙක තූනකූත් හත් අට දෙනෙකූට කන්න පුළුවන් බත් මුලකූත් අරගන එන්න
                                                                                      
                                                                       මීට

                                                                            සාන්ත                        

පද්මකාන්ත අමරා හොයාගන ගිහිල්ලා දුන්නා ලියමන, සල්ලි ඉල්ලගන ආවා, සාන්ත අතට 5000ක් දුන්නා, ඉතූරැ පන්දාහා පද්මකාන්තට.

                                 අමරා විසිට් එකට එන දවසට පද්මකාන්ත ඉක්මනට විසිට් එක දාලා දෙනවා.සාන්තට සල්ලි ඕන උනහම පද්ම කාන්ත ඇතූලට ගෙනත් දෙනවා.කොටින්ම හොද ලෝයර් කෙනෙක් පවා අල්ලා දුන්නා.

පද්මකාන්ත සහ සල්ලිවල පිහිටෙන්  සාන්ත දැන් රිමාන්ඩ් ඉන්නේ රජාවගේ. උසාවි දවසට පොලිසිය කියනවා උසාවිට,   තවම වීමර්ශන කටයුතූ ඉවර නැ, සැකකරැට විරැද්ධව තවම පැමීණිලි ලැබෙනවා, තව සැකකාරියක් අත්අඩංගූවට ගන්ඩ තියනවා , ඔන්න ඔය වගේ දේවල්, 

නඩුකාර උත්තමයා ලෝබ නැතූව තව මාසයකට දෙකකට අරිනවා සාන්තයා ඇතූලට. පද්මකාන්තයා සාන්තයට උදව් කරනවා, අමරා කණකර උගස් තියලා සාන්තට සල්ලි එවනවා, රත්තරන් බඩු ඉවර වෙනකොට සල්ලි පොළියටත් ගන්නවා.

දවස් සාන්තට ඇප ලැබිලා ගෙදර යන්න පුළුවන් උනා.අපරාදේ කියන්න බැ පද්මකාන්ත එදා උසාවියටත් ඇවිත් සාන්තට උදව් කරා ඇප දෙන්ඩ ඇපකාරයෝ හොයන්ඩ හිටං,


 සාන්ත තමන්ට ගොඩක් උදව් කරපු පද්මකාන්තට මෙන්න මෙහෙම කියුවා.

සර්  හෙට අනිද්දා දවසක එන්ඩකෝ අපේ ගෙවල් පැත්තේ අඩීයක් ගහලා බත් කටක් කාලා යන්ඩ.

හරි හරි බං මම එන්නං කෝ, උඹ පොඩ්ඩක් කවර් එකේ හිටපන් , සල්ලි ගත්ත උන් පුළුවන් තරම් මගඇරලා.


දවස් දෙක තූනකට පස්සේ උදේ වරුවක පද්මකාන්ත ගියා සාන්තලාගේ ගෙවල් පැත්තේ, ගැහුවා ගෙදර බෙල් එක.

ණය කාරයෝ තවමත් ගෙදරට එන හන්දා සාන්ත අමරා ඩබල කව්රැහරි ආපුවහම ‍චමීලව අරිනවා ඉස්සරහට කව්ද කියලා බලාගන එන්ඩ කියලා.

පුතේ  බලන්ඩ කව්ද බෙල් එක ගහන්නේ කියලා, තාත්තා ඉන්නවද ඇහුවොත් නැ කියලා කියන්ඩ.

එහෙම කියලා දෙන්නා ගේ ඇතූලේ හැංගිලා කන්දීගන හිටියා

!!ආ චූටි පුතා කොහොමද ? තාත්තා ඉන්නවද ගෙදර!!

සද්ද බද්ද නැතූව අමරා ලගට ආපු චමීල 




!!  අම්මීයො අපිත් එක්ක දොයියගත්ත අංකල් ඇවිත්  !!


2012-06-21

අටම්පහුරා කක්කා හෝදන හැටි


ඔන්න මම කක්කා හෝදපු හැටි කියන්ඩ තනන්නේ.කක්ක කතන්දර අහන්ඩ කැමැති කට්ටිය බලන්ඩ.  අකමැති කට්ටිය ..........................

අකමැති කට්ටියත් කැමතිනම්........... ඒත්  බලන්ඩ

මේ කියන කාලයේ මට වයස තුනක් විතර ඇති . මම ආච්චිලෑ ගෙද‍ර ගිහිල්ල හිටියේ , අප්පේ    ... ඒ ගෙද‍ර මගේ කක්කා හෝදන්ඩ  කට්ටිය ඕන තරම් හිටිය . ආච්චි අම්ම ,පුංචිලා ,මාමල ,අක්කලා ,අහලපහල කට්ටිය, ගෙදෙට්ට එන කට්ටිය,

 තරගෙටවගේ මගේ කක්කා හේදුවා. මම එයාලට තෑගී දුන්නෙත් නැ .

  අනේ මන්ද මොකද කියල ,   සමහරක්ව්ට මම අලුත් පරම පරම්පරාවේ පළවෙනි කොල්ල හින්ද වෙන්ඩඇති .

මොන නසරානි වැඩේ කලත් මට කටපුර  ලොකුපුතා ,ලොක්කා,ලොකුඑකා ,ලොකුකොල්ල , කියල අදටත් මට ඔය කට්ටිය   කතා කරන්නේ ඒකනේ.

කොහොමත් ඉතින් තාත්තාගේ නෑදෑයන්ටවඩා අම්මලාගේ නෑදෑයෝ දරුවන්ට බලනවා ,සලකනවා,                                                            
කොහෙත් ඉතින් ඔය කතන්දරය ඔහොමතමා.

මේ කියන දවසේ ගෙදරහිටියේ මම සහ අපේ ලොකුමාමා විතරයි ,ලොකුමාම හෙනවස පොරක් හැමවෙලාවකම මලපැනල ඉන්නේ, අපි මාර බයයි පොරට .( දැන් හොදටම නිමිල )

මමත් ඉතින් තනියම සෙල්ලන් කරකර ඉන්නකොට ආවා  පොඩි කක්ක බරක් , හෝදන්ඩ කෙනෙක්‌ නැති  හින්ද මම තදකරගන  හිටිය, ටිකක් වෙලා යනකොට ඉවසන්ඩම බැ බඩ පෙරලගන එනව.දිහුව ගේ පිටිපස්සට දැම්ම චුටි කක්කා බෙට්ටක්,
දැම්මට පස්සේ තමා දෙලොව රත්උනේ කාට කියලද මම දැන් කක්කා  හෝදවා ගන්නේ.අර මරුමුස් ලොකුමාමට කියන්ඩ බැරිය.අසරණ කමට වටපිට බලපු මගේ අස්දෙකට වැටුනා ආච්චිගේ වතුර කලගෙඩිය ලොවි ගහමුල තියනවා ,

දැන් ඉතින් මට රටක්රාජ්‍යක් ලැබුන වාගේ,

කලය පුරවලා වතුර , මට දැන් හරිම සතුටුයි ,

දැන් මගේචුට්ටන් අත 

කලයට දානවා සිගිති කක්කා පැත්තේ අතුල්ලනව

කලයට දානවා  සිගිති කක්කා පැත්තේ අතුල්ලනව

කලයට දානවා සිගිති කක්කා පැත්තේ අතුල්ලනව

කොහොමහරි කක්කා හෝද ගත්තා කියමුකෝ කොහොමද අත හෝදගන්නේ

කලය ඇල කරලා අතට වතුර වක්කරගන්ඩ ගහිල්ල ඇනුන  කක්කා පැත්ත බිම.

දැන් කක්කා පැත්ත  පුරාම වැලි ගැවිලා , කක්කා එන කක්කා හිලෙත් වැලි 

දැන් කක්කා හිලට වැලි ගිය හන්ද මම අඩනවා 

ඒ අස්සේ ලොකුමාම ඇවිල්ල අහනවා 

මොකද කොල්ලෝ අඩන්නේ 

මම  තව  මරහඩදීල  අඩනවා 

අඩන්නේ මොකද කියපන් ඔය අඩනඑක නවත්තලා නැත්නම් මම  කෝපි කැලයට විසිකරනවා

අනේ ලොකුමාමේ  පුකට වැලි ගියහම මැරනවද

2012-06-16

කොමාගේ පළමු අහවල් මෙව්වා එක


කොමා කියනනේ අපිට වඩා වැඩිමාල් ගැන්සියක  හිටපු අහිංසකයෙක්. ඌගේ අතපය වැඩිලා උස්මහත් උනාට මොළය හරියට හැදුන්නෑ.පොඩ්ඩක් මොංගල් ඩයල් එකක්,

ඒ පැත්තේ උන්නා කාත්කව්රුවත් නැති  අහිංසක අක්කා කෙනෙක්. දරුවොත් හදාගන තනීයම ජීවත් උනේ, උන්දෑ ලලක්කා කෙනෙක්, හැබැයි රස්සාව කාටවත් කරදරයක් නැතූව කලා.අර ඕනයාලගේ මංජුයි , ඇන්ටීෆා එකයි වගේ හැමෝටම  ---ඩ --නෑ.

එයාගේ සේවාව ලබා ගැනීමට හැකිඋනේ මෙන්න මේ කට්ටියට විතරයි.


ගොඩක් දුර ගමකීන්  රස්සාවට පැමීණි අය


බිරිද අතහැර ගිය අය


කාත්කව්රුවත් නැති අය


ඔතනින් එහාට ලලක්කා කවදාවත් ගියේ නැ, කාවහරි තෝරාගත්තට පස්සේ මෑන්ට පුළුවන් ඒ ගෙදර නවතීන්ඩ, කෑම බිම සහ ලෑම සමග ලොන්ඩරී පහසුකම්, ඇතූළු සීයලුදේ ලැබුනා.ගාස්තූව වශයෙන් හවසට ලලක්කටයි දරුවන්ටයි කන්ඩ හාල් පොල් ටිකක් ගෙනාපුවහම  හොදටම ඇති.

ඔය අතරේ ඒ පැත්තේ හිටපු සමහරක් පොරවල් ගේ වටෙ කැරකූනාට ලලක්කා නෙමෙයි පැත්තවත් බැලුවේ.
කොමාත් ඒ කෂ්ටිය අතරේ උන්න කෙනෙක්.                     කොමාගේ මේ ආසාව එන්ඩ එන්ඩ  ටික ටික උත්සන්න උනා. ටික දවසක් යන කොට මු යාළුවෝ ලගට ඇවීත් නහයෙන් අඩන මට්ටමටත් ආවා.

දවසක් කට්ටිය මළ ගෙදරක නයිටක් ගහන වේලාවක එකෙක් අහනවා කොමාගෙන්

''ඇ බං කොමො මොකද ලලක්කගේ වැඩේට උනේ''

''මම තමයි තොපි මොනවා හරි කියපුවහම දුහල පැනලා කරලා දෙන්නේ,එකෙකූට බෑ ලලක්කට කීයලා මට  -කන්ඩ චැන්ස් එකක් අරගන දෙන්ඩ , ආයේ කියපියව්කො මට ඔත්තූ බලන්ඩයි, ලීයුං අදින්ඩයි, ගංජා ගේන්ඩයි මම යයිද කියලා බලන්ඩ.''

''--තො ඒ ගෑණි නිකන් --න්ඩ දෙන්නැ, තො ගාව සල්ලි තියනවද''

''අනේ 500කුත් තියනවා මචං කතා කරලා දියන්කො, දැන් ගෙදරට එන එකත් සෙනසුරාදට ගමේ යනවා,අද සෙනසුරාදා හින්දා ඌත්නෑ ,අනේ මට  --න්ඩ දෙන්ඩ කියලා කියහන්කො''

''ඉතින් උඹ කතා කරලා අහපන්කො''

''මට බයයි බං , මොනවද මම කියන්ඩ ඕනේ''

''තියනවා කියපු 500 දික්කරලා දැන් අපිට කියපු ටිකම කියහන්''

''අනේ මාත් එක්ක යන්ඩ වරෙල්ලකො''

''කොමාගෙන් ගැලවෙන්ඩම බැරි තැන් කට්ටිය ඒ පැත්තට ගෑටුවා''

කොමාව ගෙදර දොර ලගට ඇරපු කට්ටිය තැන් තැන්වල වැටවල් වලට කවර් උනා දැන් කොමා දොරට තට්ටු කරනවා.

''කව්ද ''

''මම මම ලලක්කේ''

''මම කියන්නේ කව්ද''

''මම මම මමකොමා''

''ආ ඇයි මල්ලි''

''අනේ අක්කේ චුට්ටක් දොර අරින්ඩකො''

''මේ පාන්දර මොකටද මල්ලී උදේට එන්ඩ අයියත් ගෙදර නැ''

''අනේ අක්කේ හදිස්සියක් චුට්ටක් දොර අරින්ඩකො''

හිමිහිට දොර ඇරුනා ලලක්කා දැම්මා බෙල්ල එලියට.

''ලලක්කේ මම ඔයාට ආදරෙයි මෙ 500ය අරගන මට -කන්ඩ දෙන්ඩකො.''

''අනේ මල්ලී මම නැතිබැරි කමට මීනිස්සු තියාගන ඉන්නවා තමා, ඒත් හැම එකා එක්කම බුදියන් නෑ, කරදර කරන්නැතූව යන්ඩ මල්ලී''

ලලක්කා දඩස් ගාලා දොර වහගත්තා. ටීක වේලාවක් දොර දිහා බලාගන හිටපු කොමා හිමිහිට පාරට බැස්සා, හැගිලා හිටපු තැන් වලින් එලියට බැස්ස කෂ්ටිය කොමා ලගට ආවා.මෙන්න යකෝ කොමා අඩන්ඩ වාගේ බලාගන ඉන්නවා.

''දොර ඇරපු වේලාවේ උඹට තිබ්බේ  ඇතූලට පනීන්ඩ''

''ඇයි යකෝ --න්ඩ කියලම කියුවේ ෂේප් එකේ අහන්ඩ තිබ්බේ''

''අපුරුවට  --න්ඩ තිබ්බ චාන්ස් එක තො කාගත්තා''

ගහෙන් වැටුන මිනිහට ගොනා ඇන්නා වගේ දැන් කට්ටිය කොමාට බනිනවා.

''ඒකනේ යකූනේ මම කියුවේ උඹලට කතා කරලා දෙන්ඩ කියලා''

''හා දැන් කමක් නෑ ආපු එකේ තව පාරක් කතා කරලා බලපන් , ටීකක් යාප්පුවෙන් අහපන් ''

දැන් කොමා ආයෙත් දොර ගාව

''ටොක් ....ටොක්.....ටොක්...........ලලක්කේ.......ලලක්කේ''

''අනේ මල්ලීයෝ කියුවහම අහලා යන්ඩකො, මට කරදර කලොත් මම ඔයාලගේ අම්මට කියනවා.''

''500ට   --න්ඩ දෙන්ඩ බැරිනං    -ව  -න්ඩවත් දෙන්ඩකො''

2012-06-11

සර් කොහෙට හරි ගෙනිහිල්ලා මාව මරලා දාන්ඩ





මගේ පරණ කතන්දර කියවපු කට්ටියට මතක ඇති මයේ හිතේ සර්ලට මොකටද කසිප්පු

 කතන්දරෙ අයිසෙ අංකල්ව, කලින් දවසෙ  මිනිහා කසිප්පු පොට් දෙකකදිම ip මහත්තයට  මාට්ටු වෙලත්  කට හින්දා බේරිලා ගියානේ .

හැබැයි එදා ip මහත්තයා බෙල්ල අතඇරියේ 

''තො ආයේ මට අහුවෙන්ඩ එපා නාකී  -කා''

කියලා ආදරෙන් අවවාද කරලනේ.ටික දවසකට පස්සේ දවසක අයිසේ අංකල් ගියා කසිප්පු බොන්ඩ කියලා තවත් තැනකට. ඉස්සර ගෙදර මිදුලෙම බිස්නස් එක කෙරුවට ip මහත්තයා තමන්ගේ කොටහ ගන්ඩ අකමැති උන හන්දා එ දේශිය නිෂ්පාදකයා හරිම අමාරුවෙන් තැනින් තැනට ගිහිල්ලා තමයි තමන්ගේ ජීවිතය රුක ගත්තේ.(පව්නේ ඒ මහත්තයා)

එදා මැන් වැඩේ කරගන ගියේ පාළු වත්තක ,ඒ වත්තේ පාර පැත්තට ඇරෙන්ඩ අනිත් දෙපැත්තම තාප්ප ගහලා.( අනිත් ඉඩංවලට පැති හතරක් තිබුනට මේකට තූනයි , පිටිපස්සෙන්   v  හැඩයට )  ටිකක් වත්ත දිගයි , වත්තේ මුල්ල පාරට පේන්නැ.

                                               අයිසෙ අංකල් බාගයක් ගහලා පාරට එන කොටම පොලිසිය පැන්නා ,හිටපු කෂ්ටිය තාප්පෙන් පැනලා දිහුවා. රාලහාමිළත් උන්පස්සේ පැන්නුවා , අයිසේ මොකූත් නොදන්න බබා වගේ පාර පැත්තට එනවා. ip මහත්තයා ඉන්නවා ජීප් එක ලග ඉනට අත්දෙක තියාගන

''ආ නාකි   -කා තොට මම කියලා තියනවා නේද කසිප්පු බීලා අහුවෙන්ඩ එපා කියලා , ගහපිය මෙතන දණ''

අනේ අයිසෙ අංකල් තාර පාරේ දණගහගන ඉන්නවා, ලැජ්ජාවට බිම බලාගන නිකමටවත් ඔලුව උස්සන් නැ.

ip මහත්තයා හරිම වෙනස් මනුස්සයනේ බොන්ඩ ඇවිත් අහුවෙන උන්ව කවදාවත් බෝතලයක් දාලා උසාවි දැම්මේ නැ.

අයිසෙට වගේ මතක හිටින දඩුවමක් තමයි දුන්නේ.ටාගට් එක පෙරන එකා සහ වීකූණන එකා.කසිප්පු වැඩිය අහුඋන  දවස් වලට බොන්ඩ ආපු කට්ටියට කසිප්පු නාන්ඩ එහෙම අවස්ථාව හම්බඋනා, ඒකම කොච්චර වාසනාවක්ද නේද.

රාළහාමිලා කෂ්ටිය වීකූණපු එකාව අල්ලගෙන ආවා බඩුත් එක්කම. දැම්මා ජීප් එක ඇතූලට , 

ip මහත්තයා අයිසෙ අංකල් ලගට ඇවීත් 

''හා උඹත් දැන් නැගිටලා පලයන්''

 කියලා අයිසේ අංකල් අතේ තිබ්බ මල් මල් කූඩය අරගන පිට හරහට පාරවල් හත අටක් ගහලා නැග්ගා ජීප් ඒකට.

ඇස්වල කදුළු පුරවගෙන අයිසේ හිමිහිට ලංකලා ip මහත්තයට

''සර් මාවත් කොහාට හරි අරගන ගිහින් මරලා දාන්ඩ''

කොච්චර ලොක්කා උනත් ip මහත්තයා ගැස්සිලා ගියා, ආයෙත් හැරිලා බැලුවා අයිසෙ අංකල් දිහා

''සර් මට කොල්ලොම හතර දෙනෙක් ඉන්නවා ,ලොකූ එකා සර්ගේ වයසට විතර ඇති , පාරේ දණ ගහගන ඉදලා ගිහිල්ලා මම කොහොමද උන්ගේ මූණ බලන''

''යකෝ තොට දරුවෝ ඉන්නවා කියලා මතක් උන්නැද්ද කසිප්පු ගූබ්බෑයන් වල රිංගන්ඩ කලින්''


''දරුවෝ පැත්තකින් තියමුකො සර් 

සර් මට ගහලා ගහලා කැඩුවේ ගෑණීගේ කූඩය''

2012-06-03

මිනිසුන්ට බල්ලා කියා බල්ලන්ට අපහාස කිරීම


මම ආසම කරන සතා තමයි බල්ලා .මම දන්න බල්ලො ගොඩක් ඉන්නවා.බල්ලො ගොඩක් ආසරය කරලත් තියනවා.බල්ලො මාව දන්නවා.මම බල්ලන්ව දන්නවා.හැබැයි මම බල්ලන්ට බයයි.

කුණුහබ්බ ලියුවොත් මටයි අපේ අම්මටයි අහවල් එක කොරනවා කියලා   කොමෙන්ටු  ගොඩක්  කොටලා තිබ්බා පහුගිය දොහක.

 ඇස් ඇම් ඇස්    එහෙමත් සැල්ටැල් එකට ඇවිත් තිබුනා . එව්වා ඇවිත් තිබුනේ සුවිඩැන් රටෙන් එන විදිහට.මම ඉතින් නුගත් බාසුන්නැහේ කෙනෙක් හන්දා එව්වා එහෙම එවන විදිහ එහෙම දන්නැ .ඒ හන්දා මට ස‍රමේ කක්කත් ගියා.

ඒ හන්දා මම තීරණය කොලා ආයේ එව්වා නොලියන්න.ඒත් හත් දෙයියනේ මම මොනවද ලියන්නේ.කූණුහබ්බ නැතූව ලියන්ඩ දෙයක් හිතන කොට තමයි මට මේ අදහස හිතට ආවේ


***  හිත හොද ගුණයහපත් බල්ලෙක් හදාගන්ඩ කැමති කටිටියට කරන්ඩ තියෙන්නේ පුංචීම පුංචී වැඩ දෙකතූනක්  ***


බල්ලෝ හිතන්නේ එයා පවුලේ සාමාජීකයෙක් කියලා එයාට ඒ විදිහට සලකන්න.( සහෝදරයෙක් ,දරුවෙක්ට වගේ ) 

ඩියුටිය හරියට කරන බල්ලා මිනිස්සුන්ව හපන්නැ, මිනී කන බල්ලන්ට වඩා ආරක්ෂාවක් අපිට ලැබෙනවා අහිංසක බල්ලන්ගෙන් බල්ලව බලේන් සැර වස බල්ලෙක් කරන්ඩ එපා.

බල්ලා කූඩුවට දාන්ඩ එපා, දංවැල් වලින්  බදින්ඩ එපා,මොන විදිහකටවත් හිරිහැර කරන්ඩ එපා.

 ඔව්වා කරලා බලන්ඩ ඔයාටත් බුද්ධිමත්  බල්ලෙක්ගේ අයිතිකාරයා වෙන්ඩ පුළුවන්                                                              

 

මෙන්න මම දන්න ගුණයහපත් බල්ලන්ගෙන් කිහිප දෙනෙක්


                                                    ටාසන්


මෙයා ඉදලා තියෙන්නේ අපේ අම්මාගේ මාමලාගේ ගෙදර.ඒ සීයටයි ආච්චිටයි බැදලා ටික දවසක් යනකන් දරුවො හිටලා නෑ.ඉතින් දෙන්නා දෙමාල්ලො දරුකමට අරන් හදාගන තියනවා ඔය ටාසන්ව.ඇත්තටම දරැවා වගේ තමයි ඌ ඉදලා තියෙන්නේ.දොයියන්ඩත් නගිනවාලූ දෙන්නගේ සිරියහනට.

කාලයක් යනකොට එයාලට හම්බ උනාලු පුතෙක්ව (මැන් දැන් තට්ටේ තියන පට්ට නාකියා). ටාසන් දැන් අලුත උපන් දරුවට මාර ආදරෙයිලු. කන්ඩ බොන්ඩවත් මතක නැතූව ළමයා වටේම කැරකි කැරකි ඉන්නවාලු. ළමයා ඇහැරලා ඇඩුවත් අම්මල තාත්තල ගාවට දුහලා කුඋක් කූඋක් ගාලා කෙදිරි ගාලා කියනවාලූ.

දවසක් අම්මලාගේ මාමා කාමරයට එන කොට ‍ටාසන් කිරි දරුවට තූරුල් වෙලා හොදට දොයිලු. පොරට මළපැන්නපාර දුහපිය පර බල්ලා කියලා හොද කොසු පාරවල් දෙක තුනක් දිලා.අනේ ටාසන් එ පාරවල් කාගන දුහලා.

දවල් අම්මලාගේ ගෙදරට ආවලු බල්ලා.බත් එහෙම කාලා මු දැන් ඉන්නවාලු.

ඔය  ගෙවල් දෙක අතර දුර බස් එකක ආවොතින් කිලොමිටර් 13ක් විතර තියනවා. තව කෑලැ පාරක් තියනවා කිලොමීටර් 8ක් විතර , කදු තූන හතරක් කෑලැව මැද්දෙන් එන්ඩ තියෙන්නේ.බල්ලා තනියම ඒ පාරෙන් ඇවිල්ලා.

හවස අර සීයාමාමාකාරයා බල්ලා හොයන්න ඇවිත් අර කැළැ පාරෙම

ටාසන් බල්ලා ආයේ කවදාකවත් ඒ ගෙදරට  ගිහිල්ලා නැ


                                                    ටෝගා


මේ සිද්ධිය වෙන කොට අම්මට වයස 6ක් විතර ඇතිලු ,වයසට වඩා පැහිලලු, දිග කොන්ඩයකූත් තිබුනලූ.අම්මාගේ අයියට වයස 8ක් විතර ඇතිලු. අම්මගේ චූටි මාමාට වයස 9ක් විතර ඇතිලූ.

තුන් දෙනා එක්ක ගියාලු ගංවතූර බලන්ඩ, පිටකඩ කියලා බොහොම සැරට වතූර බහින තැනක්, වතූර පිරුනහම එගොඩ මෙගොඩ අතර දුර මීටර් සීයක් විතර ඇති. ගැඹුර ගැන කියන්ඩ ඔන නැනේ.

අම්මව වැටුනලු වතූරට.කොල්ලො දෙන්නා කෑගහනවලූ.ටෝගා බල්ලා පැන්නලු වතූරට.
අම්මා කියන විදිහට ටෝගාගේ කටට අහුවෙලා අම්මගේ ගව්මයි කොන්ඩෙයි.
දෙන්නා පාවෙලා ගිහිල්ලා එගොඩට, ගොඩට ආවයි කියන තැනට  තියනවා මීටර් 800ක් විතර.
දෙන්නටම කිසිම දෙයක් වෙලා නැ.
කව්ද පොරක් අම්මටයි බල්ලටයි ගොඩට එන්ඩ උදව්කරලා පොර අම්මගෙන් ඇහුවලු මෙහෙම

"සුදු හාමිනේ පහලට ගහගන ගියානං මොකද කරන්නේ"

"අපිදෙන්නා උක්වත්ත කඩේ ලගින් ගොඩට එන්ඩ හිටියේ" 

(මම දවසක් ඔයක නාන කොට බුටාටෝස් කියන බල්ලාගේ ඇගේ එල්ලුනා මගේ බර ඒකාලයේ කිලෝ 40ක් විතර ඇති මාව වතුරේ නො‍ගිලි තියා ගන්න එයාට පුළුවන් උනා) 


                                          බූටාටෝස් (බූටාපුතා)



‍මෙයා හිටියෙත් අම්මලාගේ මහ ගෙදර දැනට අවුරැදු 15කට විතර කලින් .එයාගේ ඩියුටිය හරියට කලා. කාවවත් කෑවේ නැ.මීනිස්සු අදුනා ගැනීමේ මාර හැකියාවක් තිබුනා. බූටපුතා මාව දකින කොට වයස අවුරුද්දක් විතර ඇති.කවදාවත් දැකලා නොතිබ්බට ඌ මාලගට ඇවිත් කතා කලා.නෑදැයා කව්ද.යාළුවා කව්ද, හොරා කව්ද කියන එක ඉවකරලා දැන ගන්න හැකියාවක් තිබුනා.


සෙල්ලමට තමයි මෙයාගේ කැමත්ත කාට හරි ඇණයක් වෙන්ඩ තමයි හැම වේලාවෙම දගලන්නේ.කොහොම හරි කෑගහලා දගලලා කාවහරි අල්ල ගන්නවා.තව ටිකකින් තව කෙනෙක්.වේලාවකට මහ වදයක් ඇයි ඉතින් අපිට මොන වැඩක් තිබ්බත් මුට ඔන වේලාවට යන්ඩ එපැයි ඌත් එක්ක මගූල් නටන්ඩ.

දවල් 11 වෙන කොට වැලේ වනලා තියන එයාගේ ටවල් එක ගන්නවා.එයාගේ සබන් පෙට්ටිය තියන ලොකූ රතූපාට කෝප්පයත් ගන්නවා.ගෙනත් දානවා අපේ ආතා ලගට.පාරට දුහනවා .ආතා ලගට දුහනවා, කූඋක් උඋක් ගානවා හිමිහිට බුරනවා.
ඌ දන්නවා අපි උඩු බුරනවට කැමති නැ කියලා. ආතා එන්ඩ පරක්කූ උනෝතින් දානවා හොද  උඩුබිරිල්ලක් අහල ගං හතකට ඇහෙන්ඩ.
"කටවහගන හිටු වරත්තූ බල්ලො" කියලා ආතා බැණ බැණ ඔයට යනවා.

පාර දිගට ඉන්න බල්ලො බූටා පුතාට පට්ට බයයි. බැරි වේලාවත් බල්ලෙක් වෙන එකෙකූට හරි බිරුවොතින් ඌට අනිවා බබා හම්බ වෙනවාමය.බුටා පුතා පාඩම කියලා දීලා එනකං අපි බලාගන ඉන්ඩ ඕනය. අර බල්ලව බරුගහලා මොකවත් නොදන්න ගානට ඔය පැත්තට යනවාය.අපි ඌ පස්සෙන් යන්නේ ඌ අපිව නාන්ඩ එක්ක යනවා වගේය.
ඔය පේන තෙක් මානයට එන කොට මූට ඉන්ඩම බැරිය.
‍කක්කා පැත්ත‍ට පැට්රෝල් දැම්මා වගේ දුහලා ඔයට පැනලා පීනනවා.
ඒයාට ඇති උනහම එනවා ගොඩට සබන් ගැවට පස්සේ ආයෙත් ඔයට


ගෙදර උන්ට කොහාටවත් ගිහිල්ලා ගෙදර එන්ඩ බැරිය.බූටාටෝස් පුතාගේ කාඩ් පන්චරයට මොනවා හරි ඔබන්ඩ ඕනමය.ගේන්ඩ බැරි උනෝතින් ගෙදර තියන දෙයක් හරි කටට ඔබන් නැතූව බේරෙනවා බොරුය.

එයා අල්ලස් නොගන්න කෙනෙක්ට හිටියේ අපේ සුදුමාමා විතරයි.බල්ලා මෑන්ට මාර ආදරෙයි.කවදාවත් මොකවත් ගෙනත් දෙන්නෙත් නැ.බල්ලා ඉල්ලන්නෙත් නැ.හැබැයි බල්ලට මෑන්ව දකින්නැතූව ඉන්ඩත් බැ.එන්ඩ පරක්කූ උනොතින්පාර බලාගන ඉන්නවා.මොකද දන්නවද 

නුවරඑළියේ ඉදලා බල්ලව අරගන ආවේ සුදු මාමා


                                                   රින්ගො


මම දැකපු කීකරුම බල්ලා.

හෙන දැවන්තයා.කිලෝ50ට වඩා බරයි. දැක්කහම ආසාවේ බැ.දැවැන්ත  කටක් තියනවා.දතූත් මාර දිගයි.‍මෑන් ගැන නොදන්න උන් මාර බයයි.
මෙයාට කූඩුවක් නැ.

එයාගේ අයිති කාරයා එයාට කියනවා

"ආ ඔයා මෙතනට එන්ඩ"

කියලා ගෙදර මුල්ලක් පෙන්නනවා.රින්ගො බල්ලා යනවා මුල්ලට.තියනවා ඉස්සරහින් ප්ලාස්ටික් පුටුවක් 

"ඔයා එන්ඩ එපා මේ පුටුවෙන් ඉස්සරහට"

ආයෙත් පුටුව අහක් කරනකං බල්ලා නෙමෙයි එලියට එන්නේ



                                                සින්ඩි


මැණික්ගේ   වන් ඇන්ඩ් ඔන්ලි හබියා. ස්ටිව් බල්ලාගේ අප්පා.

 ආදරය වෙනුවෙන් ජීවිතය දුන්න වීරයා.

අපේ මැණික් බැල්ලිට කසාදයක් කරලා දෙන්ඩ කියලා හොද කොල්ලෙක් හෙව්වා.

හම්බුනේ ඔය සින්ඩියව තමයි.
උසත් හොදයි වයසත්  හොදයි.කවදාවත් කසාද බැදලා නැ.කූමරි බඹසර රැකපු බැල්ලිටම ගැලපෙන බඹසර රැකපු බල්ලා.පැටිකිරියත් හොදයි.යුවතිපති තකට තක.නම් දෙකේ විතරයි පොඩි නොගැලපීමක් තිබුනේ.අපේ කෙල්ලො එහෙම දෙන්ඩ පුළුවන්ද වලත්ත බල්ලන්ට ඒකයි එච්චර හෙව්වේ

කොහොමහරි කල් යල් බලලා.දවස් දෙක තූනකට බින්න බස්සා ගන්ඩ එක්ක ආවා.දෙන්නා ඉව පාරක් එහෙම දාලා උම්මා දෙක තූනක් දීලා එහේම අව්ලක් නැතුව යාළුඋනා.හැබැයි පොර අල්ලනවා මිසක් අහවල් එක කොරන පාටක් නැ.මැණික්ගේ තූන්වෙනි සරු කාලේ බැල්ලි හීට් එකේ හිටියට දෙන්න සෙට්වෙන පාටක් නැ.

අන්තිමට මට කොරන්ඩ උනා අර * අලියාට වදුරා කරපු * උපකාරය. ( හීරිකිත හිතන්ඩ එපා ඒ රාජකාරිය රස්සාව විදිහට කරන උන්දලා ඉන්නවා අද රටේ ගාස්තූව විදිහට මුදල් හරි පැටියෙක් හරි අය කොරනවා.ඒ රස්සාවට මොකක්ද ඉංගිරිස් නමකූත් කියනවා.වැදගත් රස්සාවක් ඈ)

කොහොම හරි වදෙන් පොරෙන් අහවල් එකත් කෙරෙව්වා. මහන්සිය අපතේ ගියේ නැ.බැල්ලිට  හිට්ටා කියන්ඩකො.

තාත්තානං වැඩේට කැමතියි.අම්මානං මල්ලිගෙයි මගෙයි පතුරු ඇරලා දවස් දෙක තූනක් පුප්ප පුප්ප හිටියා.

සීන්ඩියා දැන් හැමදාම කූඩුවේ වහලය ගලවගන එනවා අපේ ගෙදර.හවසට අයිතිකාරයා එනවා අපේ ගෙදර.සින්ඩියව එක්ක ගෙන යන්ඩ.මැන්ට මෙ සින් එක ඇණයක් උනා.මමත් කැමති නැ වැඩේට.අච්චර අමාරුවෙන් හිට්ටපු එක මුන් දෙන්නා ඩෙගානටලා හලා ගත්තොත් කියලා.

කොහොම හරි දවසක් අර මනුස්සයා සින්ඩිව කූඩුවට දාලා බෙල්ලට දංවැලකූත් දාලා වැඩට ගිහිල්ලා. අනේ අසරන සීන්ඩියා එදත් කූඩුවෙන් පැනලා දම්වැලට බෙල්ල හිර වේලා මැරුණා.පව් ගූණයහපත් බල්ලා.

ටික දවසකට පස්සේ මැණික් ලස්සන වටින පැටියෙක් දැම්මා.

එයා තමයි  ස්ටිව්.

 අපි එයාව අරගන්ඩ කියලා එයාගේ තාත්තගේ අයිති කාරයට කියුවත් ඒ මනුස්සයා ගෙනිච්චෙ නැ.


                                                  ස්ටිව්


 ස්ටිව්ව  සින්ඩිගේ අයිති කාරයට දුන්නට ගෙනිච්චේ නැ.මැණික් එක්ක සෙල්ලං කරකර හිටියා.නියම බල්ලා හරිම ශක්තිමත්.තනී පැටියා හින්දාද මන්දා සියල්ල සම්පුර්ණයි.
දවසක් අම්මාගේ යාළුවෙක් ඇවිත් බලෙන්ම ස්ටිව් අරගන ගියා.

තරහාවෙයි කියලා හිතලා අපිත් අකමැත්තෙන් ස්ටිව්ව දුන්නා.

ඊට අවුරුදු දෙකකට විතර පස්සේ මම අර ඇන්ටිලාගේ ගෙවල් පාරෙන් යනකොට දැවැන්ත බල්ලෙක් හැටට හැටෙ මගේ පැත්තට පිඹපිබ ඇරලා එනවා.

මම හැරුනා ඌගේ පැත්තට

ඌ එකපාරටම මගේ ඇගට පැන්නා.මාව බිම වැටුනා.
ඌ මගේ මුහුණ ලේව කෑවා

මම අනුමානයෙන් අදුරා ගත්තා අපේ ගෙදර හිටපු චූටී ස්ටිව් පැට්ටා

වරෙන් යන්ඩ මම කතා කලා ස්ටිව්ට

දැන් මු මාත් එක්ක ආවා අපේ ගෙදර.

ඊ‍ට පස්සේ තමයි හොදම හරිය.
අම්මේ බලන්ඩ එපැය අම්මගෙයි පුතාගෙයි හුරතලය. ගෙදර බඩු පෙරලනවා.කෑගහනවා.එක ගිණි විජ්ජුම්බරයයි.

ස්ටිව් කොල්ලා අම්මා වගේම හරිම කීකරැයි.ආසාවේ බැ.

අපේ අම්මා කෑගහනවා අර මිනිස්සු දැන් බල්ලව හොයනවා ඇති එක්කගෙන පලයන් කියලා.

බල්ලොත් එක්ක සෙල්ලං කරකර ඉන්න ගමං අපේ මල්ලි කාරයා මෙහෙම කියුවා.

අයියේ මුන් දෙන්නා පට්ටී වැටුනොත් පැටව් එළට ඉදියි නේද

කෙලියා තාප්පෙට අපේ තාත්තට ඇහුනා අපේ බුරුවා කියපු කතාව, තාත්තට පැන්නා මල් වත්තක්

යකො බල්ලෙක්වත් අම්මට පට්ටී වැටෙන්නැ.



                                                ෂීබා


මෙයා ඇවිල්ලා අපේ හාමිනේගේ බල්ලා.එයා ඉස්සර වැඩට යන කොට වැඩ කරපු ආයතනයට ගෙදර ඉදන් කිලෝමිටරයක් විතර තියනවා.

 ෂිබා පාන්දරම නැගිටලා පහහමාරට විතර හාමිනේ එක්ක පිටත් වෙනවා.

 ෂිබා,  අපේ හාමිනේ ගේට්ටුවෙන් ඇතූලට යනකං ඉදලා ආයෙත් ගෙදර එනවා.

දවල් දෙකට ගේට්ටුව ලගට ඒනවා,හාමිනේව ගෙදරට දක්කනවා.

දවල් දෙකට වැඩට ගියත් එහෙම තමයි, ගිහිල්ලා ඇරලලා  රෑ නමයට ආයෙත් ගේට්ටුවලග බලාගන ඉන්නවා.


පස්සේ කාලයක මමත් ෂීබගේ  රස්සාවට බැස්සා.

 ෂිබා මුල් දවස්වල ඒකට කැමති උනේ නැ. හරිම අවිස්වාසයකින් මාදිහා බැලුවේ.

මම ආවා නැතා ෂිබා ෂිබගේ ඩියුටිය කරා.

මම එක දෙයක් දන්නවා, ෂිබට කවදාවත් මාව දිරෙව්වේ නැ



                                                මැණික්


මෙයාට බල්ලෙක් කියලා කියන්ඩවත් මම කැමති නැ.

අම්මා, තාත්තා,අයියා,අක්කා,මල්ලි,ලොක්කා,සුදු, නම් වලින් කට්ටිය අදුරාගන්න පුළුවන්.

"අම්මේ මෙන්න මේකි"  කියලා ඉතූරුටික කියන්න කලින් හැංගෙනවා.

ක්‍රීකට් ගහන කොට හයේ හතරේ එව්වා ගියොත්, බෝලය නැති උනොත් අපි යන්නැ හොයන්ඩ,එයා අරගන එනවා,හැබැයි ගෙනත් දෙන්නේ බෝල් කරපු එකාට විතරයි.ඔවර් එක ඉවර වෙලා තිබුනොත් කලින් බෝල් කරපු කෙනා අරගන තමයි අළුතින් බෝල් කරන කෙනාට දෙන්නේ.

පොඩී ළමයි සෙල්ලං කරන කොට හැංගිලා ඉදලා බෝලය උස්සනවා.ගෙනත් හංගනවා.ආයෙත් සතියකින් දෙකකින් එලියට ගන්නවා.තනියම ඒ බෝල වලින් සෙල්ලම් කරනවා.

ඒයාගේ පිගානට දෙන කෑම ඇරෙන්න වෙන දේවල් කන්නැ.මම බිම ඉදගන බත් කකා ඉදලා බත් එක බිම තියලා යනවා.එයා බලාගන ඉන්නවා. ඉව කරන්නෙවත් නැ.කාටවත් බත් එක ගන්ඩ දෙන්නෙත් නැ.

තාත්තට මාර ආදරෙයි.තාත්තා ගෙදර එන කොට එයාට චු යනවා.තාත්තා එන මගට දුහලා ගිහින් තාත්තා පස්සෙන් ගෙට එනවා .හැබැයි ඇවිදගෙන නෙමෙයි,බිම පෙරලි පෙරලි රෝල් වෙවි.

ජිවිත කාලයට හිටියේ එක බල්ලෙක් එක්ක එක්ක විතරයි එයා තමයි සින්ඩි. එයාගෙන් ලැබුනු දරුවා තමයි ස්ටිව්.ජීවත් වේලා ඉන්න කාලය අතර තූරේ කොච්චර බල්ලො ආවත් කා එක්කවත් යාළු උනේ නැ.

කෑල්ල එළටම හිටපු නිසාද කොහෙද බල්ලො කොච්චර නං ගෙදර වටේ කැරකූනාද.අපේ මැණික් එක්ක එව්වා හරි ගියේ නැ. එලවලා දානවා මෑණික් උන්ව ආයේ පැත්ත පලාතේ නොයෙන්න.

අක්කා කසාද බැදලා ගියා පස්සේ හැම ඉරිදටම පල්ලි ගිහිල්ලා ගෙදර යන ගමන් දෙන්නා එනවා අපේ ගෙදර.ඉරිදට උන්දැට වෙන වැඩක් නැ, පාර බලාගන ඉන්නවා ඇරෙන්න.පාරෙ කොච්චර යමහා මේට් යනවද, මස්සිනාගේ මේට් එකේ සද්දය මැණික් හොදට දන්නවා.අපිට සද්දේ ඇහෙන් නැති දුර එන කොට මැණික් දන්නවා දුහනවා ඉස්සරහට.

තාත්තා ගෙදර ආවේ නැත්තං කන්නේ නැ එක පාරක් තාත්තා ගෙදර නැතූව නොකා ඉදලා මැරෙන්ඩත් ගියා.

මනුස්සයෙක්,සතෙක්,කාවවත් කාලා නැ.හැබැයි ඩියුටිය හරියට කලා.

දවසක් අම්මා දවල් නිදාගන ඉන්න කොට ඇද ලගට ඇවිත් අම්මට කතා කරලා ඇහැරවලා.ඇදේ රෙද්දෙනුත් ඇදලා.

"අම්මා බැණලා තියනවා මට වද දෙන්නැතූව පලයන්කො" කියලා.

( මොකද එයා කැමති නැ තනියම ඉන්ඩ.කම්මැලි හිතූනහම කාව හරි අල්ල ගන්ඩ තමයි හදන්නේ) 

අම්මා නිදාගන ඉදලා නැගිටින කොට මැණික් ඉන්නවලූ ඇද ලග නිදාගන.                                                                                         

කො අහකට වෙයං බං මට බහින්ඩ කියලා අම්මා ඇන්නලු හිමිහිට කකූලෙන්,                                                                                        

මැණික් හෙල්ලුනේ වත් නැලු                                                          
                                                                                                       අම්මා මැණික් තරහා වේලා කියලා හිතලා මැණිගේ ඔලුව අතගාන කොට තමයි දැනිලා තියෙන්නේ

  


                                                                                                                                             අපේ මැණික් මැරිලා