Wednesday, January 21, 2015

කුලීකාරයාගේ ආර්ථිකය සහ දැන දැනම ඊශ්රායල් යෑම …..



ඊශ්‍රායල් කතාව වෙනකකි. සීනි වතුරට යීස්ට් එකතුකර පැසීමට ලක්කොට එයට පොල් වතුරද මුසුකිරීම මගින් කෘතීම රා නිපදවාගනී. ගමක රා මදින්නකු බිස්නස් එක සරු වී කස්ටමර්ලා වැඩි වූ විට ඔහුද බොහෝ විට මෙය සිදුකරනු ලබයි.  එය දැන දැනම "ඊස්රායල් යනවා" කියමින් කෙසේ හෝ වෙරි වීමේ බලාපොරොත්තුවෙන්  බේබද්දන් සෙට් එක ඔහු වෙත ඇදීයාම සක්කරයාට වත් නතරල නොහැක. එය බොහෝ දුරට නතරවන්නේ පදම අවුල් වී යීස්ට් වැඩිවූ රා බීම මගින් බඩේ ඇති ආහාරද පැසීමට ලක්වී නොනවත්වා බඩයාමට පටන්ගැනීමෙනි. "උගෙ රා බිව්වම දියතුවක්කුවෙන් යන්නා වාගේ බඩ යනවා " කියමින් කෝපවූ බේබද්දන් කිහිපදෙනෙකු එකතුව අදාළ මදින්නාගේ පොල්මල හොරෙන් බිමට කපා දැමූ අවස්ථාද අසා ඇත්තෙමි..

හැලි අරක්කු කතාව වෙනමම එකකි. කුඩා පරිමාණයෙන් සිදුකරන මෙය නිවසක මුල්ලක සීනි යීස්ට් මුසු ද්‍රාවණයක් පැසෙන්නට තබා එයින් කසිප්පු ආසවනය කරගැනීම සිදුවේ. අරක්කු "හැලි අරක්කු" වලින් වෙනස් වන්නේ එය පෙරාගන්න ක්‍රමවේදය අනුවයි. ඒ සඳහා මුට්ටි හෙවත් හැලි 3ක් අවශ්‍යය.ලිප මත තබනා එක හැලියකට "ගෝඩා" ටික දමනු ලැබේ .එය උඩින් තබන අනිත් හැලියේ අඩියේ යම් ප්‍රමාණයකට ලොකු හිලක් සාදාගනී. එම හැළියේ පැත්තේ බඳෙහි හිලක් සාදා එය හරහා කසිප්පු කාර්මිකයා නිපදවූ ලී "හැන්ද" සවිකරයි. එම හැලියටද උඩින් තවත් හැලියක් තබන අතර එය තුළට  සිසිල්  ජලය පුරවා තබයි.මෙම සැකැස්ම හරිආකාරව කියාදීමට රූප සටහනක් අවශ්‍ය වුවද සිදුවන ක්‍රියාවලිය මෙසේ වේ.

පහළ හැලියට ගින්දර දැමු පසේ එයින් නිකුත්වන වාෂ්පය දෙවැනි හැලියේ හිල තුලින් ඉහලට පැමිණේ. එතුල එක්රැස්වන වාෂ්පය උඩම හැලියේ ඇති සිසිල් ජලය හේතුවෙන් එම හැලියේ බිත්තිය මත වැදී ඝනීභවනය වේ. එහි අඩියේ ඇති ගෝලාකාර ස්වභාවය නිසා ඝනීභවනයවූ ස්ප්‍රීතුව පෙර සඳහන් කල හැන්ද මතට වැටේ. එම ලී හැන්ද මැදින් සිදුරක් සාදා ඇති අතර එය හරහා "බඩු ටික " එලියට ගලා ඒම සිදුවේ. එයට බට පුරුකක් පුරුද්දා එයින් ස්ප්‍රීතුව බෝතලයකට එකතු කරගනී. මුට්ටි එකට තැබූ විට ඒ අතර ඇතිවන කුඩා හිදැස් සහ හැන්ද සවිකළ තැන හිඩැස පාන්පිටි තලපයක් මගින් වසා දමන්නේ හුමාලය පිටට යාම වලක්වා ගැනීමටය. වරින්වර උඩම මුට්ටියේ ජලයද සිසිල්ව තබාගැනීම සඳහා මාරු කරනු ලබයි. හැලි අරක්කු කතාන්දරය එසේය.

ගමේගොඩේ බොන මිනිහෙකුගේ ආර්ථික තත්වය වියදම් කිරීමේ හැකියාව අරක්කු හෝ කසිප්පු මත සෘජුව රඳා පවතී. කුලී වැඩ කරන මිනිසකු ආසන්න වශයෙන් දිනකට රුපියල් 1000ක් උපයනුලබයි.බොහෝවිට එම පවුල් වල මුදල් උපයන්නේ එම පිරිමියා පමණි.ඇඟපත මහන්සිවී වැඩකරන කම්කරුවකු සාමාන්‍යයෙන් 33.3% සැර මධ්‍යසාර බෝතල් භාගයක් පරිභෝජනය කරයි. සාමාන්‍යයෙන් දිනපතා බොන ග්‍රාමීය පුද්ගලයන් බයිට් එකට ඩෙවල් චිකන් කන්නේ නැත. උපරිමය වඩේ එකක් හෝ කඩල අහුරකි. කොකාකෝලා, ස්ප්‍රියිට්, සෝඩා වලින් shandy කිරීමක්‌නැත. "සැන්ටින්" කලොත් කරන්නේ ඇල් වතුරෙනි. ගල් බාගයක් බොන්න ගියෝතින් රුපියල් 600කට වත් කෙලවේ.

 ඒ සඳහා ඔවුනට වෙනත් විකල්ප ඇත.  ගල් කාලක් සහ බියර් ටින් එකක් කලවමේ බීම  ඉන් එකකි. අනෙක ගාන අඩු  "හොම්බ කොටා" බාගයක් ගැසීමයි. "හොම්බ කොටා" යනු හිඟුරාන අතිවිශේෂ වලට ආරූඪ නාමයකි. මිල අඩු ගඳගසන එම අරක්කු වර්ගයේ බෝතලයේ bottle neck එක කෙටි වීම එම නම යෙදීමට හේතුවයි. අසා ඇති පරිදි බිවු පසු පළාතේ ඉන්නට බැරි තරම් ගඳක් වහනයවීම හා පසුදින ඇතිවන තදබල ඔලුවේ කැක්කුම "හොම්බ කොටා" ගේ අවේනික ලක්ෂණයන්ය. බීම අතහැරදමා ගංජා ඉරීමට හුරුවීම තවත් විකල්පයකි. අඩු වියදමින් වැඩි ආශ්වාදයක් ගංජා වලින් ලැබෙනවා වියයුතුය.

මේ සියල්ලන්ගෙන්ම දරුණුම විකල්පය වන්නේ දවල් වේල නොකා හවසට බොන්නට පුරුදුවීමයි.දවල්ට නොකා දවසම මහන්සි වීම තුලින් සිරුර විඩාපත් වන අතර ඉන් අනතුරුව සවසට අරක්කු බීමෙන් අඩු ප්‍රමාණයකින් වැඩි "වෙරියක්" ගතහැක. මෙම ක්‍රමයට  ගම්බද  කුලී වැඩකරන බේබද්දන්  බොහෝ දෙනෙක් වර්තමානයේ අනුගත වී ඇත. ඔබ විශ්වාස නොකරනවා වන්නට පුළුවන. එහෙත් සත්‍යය එයයි.
මේ ඛේදවාචකය ගැන කිසිවකු කතාකරන්නේ නැත. කුලී වැඩක් ගත්  අවස්ථාවක එවන් අයෙකුට බලහත්කාරයෙන්ම වාගේ බත් පාර්සලයක් වරක් ගෙනවිත් දුනිමි. පෙරත්තකොට කන්නට කී පසු එය ගිලදැමූ ඔහු විනාඩි 10කින් පසු ඒ සියල්ල මා ඉදිරිපිටම වමනය කළේය. ඒ ඔහුගේ වුවමනාවෙන් නොවේ. පුරුදු ක්‍රමයෙන් වෙනස් වේලාවක ගත් ආහාරය තම ශරීරය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හේතුවෙනි.කෙතරම් අවාසනාවන්ත තත්වයක්ද? වැඩිපුර බිව්වොත් දවසේ ඉපයූ මුදලින් ගෑණුන් දරුවන් ගේ කුසගිනි නිවීමට, ඔවුන්ගේ  අවශ්‍යතා සපුරාලීමට මුදලක් ඉතිරි නොවේ.

කසිප්පු තිබුණා නම්.... වර්තමානයේ කසිප්පු ඉතා විරළය. විකුණනවා නම් විකුණන්නේ ඉහල සබඳතා ඇති අයවලුන්ය. ඒ සඳහාද නිරන්තරයෙන් නගරං ගෙවීමට සිදුවන නිසාවට කසිප්පු බෝතලයක මිලත් වර්තමානයේ රුපියල් 400 සිට 600 දක්වා මිළවේ.

බොන මිනිසකු දුටුවිට අඩන්තේට්ටම් කරන බෙල්ලෙන් අල්ලා ගෙනගොස් කූඩුකරන පොලිස් නිලධාරීන් බහුතරය රෑ එළිවනතුරු සිටින්නේ බීමතින්ය. අරක්කු දුම්වැටි තහනම් කරන්නට භාවිතය අවම කරවන්නට නීති සම්පාදනය කරන කොයි ආණ්ඩුවේත් ලොකු ලොක්කෝ බහුතරයක් අප්‍රසිද්ධියේ මිල අධික රටබීමෙන් සන්තර්පණය වෙති. කෑමට බීමට සෑම මිනිසකුටම නිදහසක් තිබිය යුතුය. ශරීර සෞඛ්‍යයට අහිතකර වන්නේ නම් සීනිද තහනම් කලයුතුය. රජයෙන් සිදුකරනු ලබන්නේ ගමේ  කසිප්පු වඳ කොට ආණ්ඩුවේ කසිප්පු බාර් වල විකිණීමෙන් දුප්පතුන්ගේ රීරිමාංසය සූරාකෑමයි ...

මේ ක්‍රමයට විරුද්ධව ජෙයරාජ් ඇමතිවරයා "හැලි අරක්කු" නීතිගත කරන ලෙස පාර්ලිමේන්තුවේ හඬක් නැංවීය. එතුමාද මියගොස් ඇති අතර එම යෝජනාවලියද  ලත් තැනම ලොප් වී ඇත.
ආණ්ඩුවේ කසිප්පු බීමට සිදුවී තිබෙන නිසාවෙන් දුප්පත් බොන මිනිහාගේ ආයුෂ කෙටි වීමේ, තම පවුලේ පවුලේ ජීවන තත්වය කඩා  වැටීමේ හා පහල මට්ටමේ සමාජ තත්වය බිඳවැටීමේ ඛේදවාචකයට විසඳුම කුමක්ද?

එක්කෝ උන්ගේ බීම නතරවිය යුතුය. එක්කෝ ඔවුන්ගේ ආදායම් තත්වය උසස් වියයුතුය. එක්කෝ "ආණ්ඩුවේ කසිප්පු" වල මිළ අඩුකළ යුතුය. එසේද නොමැතිනම් "හැලි අරක්කු" නීතිගත කලයුතුය.

තීරණය ඔබට බාරයි.....

මේක මං ලියාපු එකක් නෙමෙයි බොලව් අඩුගානේ කව්රුහරි කියවල බලලා බණින්නේ වත් නැතෑ....  කියන පොට් එකෙන් ඉස්සුවේ , පොරට තියනවලු හෙන කතන්දර ගොඩක් අපිට කියන්ඩ , උඹලත් ගිහිල්ලා පඩංගුව කියවල බලල , කමෙන්ට් එකක් දාල , ෆලෝ පාරක් දාල සිනඩි වලට එල්ලල , බ්ලොග් රෝල්වලත් අලවල දාහල්ලා ,

පලි // දාන කමෙන්ට් එකක් එතනට දාහල්ලා මෙතන එපා